Smok chiński

Smok wywodzący się z mitologii chińskiej to niewątpliwie jeden z najbardziej znanych smoków na świecie. z mitologii tejże przeniknął do innych azjatyckich kultur – głównie z części wschodniej tego kontynentu.

W krajach zachodnich smoki chińskie są bardzo często określane mianem smoków orientalnych. Smoki rodem z Chin odznaczają się przede wszystkim niesamowitym wyglądem. Mają bardzo długie ciała i na pierwszy rzut oka kojarzą się z ogromnymi wężami. Są istotami, które przynoszą szczęście. Panują nad deszczem i ogólnie wodą, stanowią personifikację pierwiastka yang.

O ile w dawnych czasach smok był symbolem cesarskiej władzy, o tyle w czasach współczesnych - o dziwo - nie jest narodowym symbolem. Nie mniej jednak jakiekolwiek żarty ze smoków są zabronione, nie można oficjalnie przedstawiać nawet karykatur tych stworzeń. Cieszą się one bowiem ogromnych szacunkiem. W mitologii chińskiej największym wrogiem smoka jest tygrys. Zwierzęta te toczą ze sobą odwieczną walkę – tak też są przedstawiane.

Azi Dahaka

Azi Dahaka to smok znany także pod nazwą węża Dahaka. Jest to smok wywodzący się z kultury irańskiej. Smok ten przejął nad ludem irańskim władzę, kiedy to Dżamszid ja stracił, albowiem stał się pyszny. Dżamszid, w myśl perskiej mitologii, był pierwszym królem, jaki panował nad ludźmi, później rządził w świecie zmarłych.

Azi Dahaka przejął po nim władzę nad ludźmi – i tak oto nastały dla nich czasy ponure oraz mroczne. Smok ten charakteryzował się z wyglądu posiadaniem trzech głów, był stworzeniem bezlitosnym i okrutnym. Bano się go i określano mianem czarownicy, chociaż jednoznaczne zdefiniowanie płci tego stworzenia jest w zasadzie niemożliwe – przekazy podają sprzeczne informacje na ten temat.

Smok natomiast słynął także z tego, że brał w niewolę kobiety. Przyszedł jednak w końcu i jego kres. Pokonał go Feridun. Nie zabił jednakże stwora, ale przykuł go do skały nazywanej Demawand. Azi Dahaka jest smokiem symbolicznym. To, co odzwierciedla zależy od tego, w jaki sposób się go postrzega.

Smok Wawelski

Smok Wawelski to najbardziej znany polski smok. Wedle legend, mieszkał kiedyś w Smoczej Jamie znajdującej się w Krakowie u stóp Wzgórza Wawelskiego. Obecnie Smocza Jama stanowi jedną z ważniejszych atrakcji turystycznych w mieście, można tę jaskinię zwiedzać, a przy jej wyjściu stoi okazały pomnik przedstawiający tego właśnie gada.

Na jego temat znane są dwie legendy. Zdecydowanie bardziej znana jest ta o pewnym dzielnym szewcu, który uśmiercił smoka podstępem – „sprezentował” mu barana nafaszerowanego siarką. Drugie mniej znane podanie powiada o tym, że zgładzenie tego potwora to zasługa Lecha II, syna Kraka i miało to miejsce w roku siedemsetnym.

Wyżej wspomniany pomnik stanowi nic innego jak upamiętnienie tych właśnie wydarzeń. Można podziwiać, jak co kilka minut zieje ogniem. Zasilany jest za pomocą gazu ziemnego. Smok Wawelski jest smokiem bardzo popularnym. Jest bohaterem bardzo wielu utworów – najbardziej znany z nich to powieści o Baltazarze Gąbce, gdzie smok jest postacią pozytywną.

Miał on ciało długie na kilka metrów. Wiwern zamieszkiwał mroczne pieczary, w których pilnował zgromadzonych przez siebie skarbów. W okresie średniowiecza symbolizował samego diabła – ale wtedy smoki były jednoznaczne z szatanem. Obecnie jest sokiem „z niższej półki”, bohaterem gier komputerowych i słabszym niż właściwy smok.